წელი: 2024
- სიმღერის ტექსტები
ᲕᲐᲒᲘᲤᲘ
სიმღერაა მთელი ჩემი ქონება,ავმღერდები, მზეც კი დამემონება,მე ვაგიფის ტკბილ ენაზე ვმღერივარ,გარს ნუ მივლით, კარის მეზობელი ვარ.მე ვაგიფის ტკბილ ენაზე ვმღერივარ,გარს…
Read More » - სიმღერის ტექსტები
მივალ გურიაში
მივალ გურიაში მარა,სულმა წინ-წინ გეიპარა,მივდიე და არ დაბრუნდა დაარც მიიღო ქრთამად ფარა და. აბა დელო დელო, ჰოუ დილო დელა დააბა…
Read More » - პოეზია
გალაკტიონ ტაბიძე – ოჰ, ევა, ევა! ..
ოჰ, ევა, ევა! ედემს დაკარგულსოდეს ვიგონებ, თვალნი ცრემლს ღვრიან.დარდით სამარე მე გამეთხრება,დავიღუპები ადრე თუ გვიან!და ვერ გავიგებთ სიცოცხლის მიზანსდატყვევებულნი შენის…
Read More » - პოეზია
გალაკტიონ ტაბიძე – რკინის ჯაჭვით
ნათქვამია, ყოფნის გემზე,რომ მოსკდება წვიმა-ქარი,რკინის ჯაჭვით გულს მიიბასმეგობარმა მეგობარი. სხვანაირ დროს მწარედ ჩაგრავსზოგს სიცივე, ზოგს ობლობა;ზოგის მეგობრობას სჯობნის –ღვთაებრივი მეზობლობა.…
Read More » - პოეზია
გალაკტიონ ტაბიძე – როგორ არ გახსოვს ბავში აღტაცებაში მყოფი
ციკლიდან „პაციფიზმი“ როგორ არ გახსოვს ბავშიაღტაცებაში მყოფი?ეხლაც ისაა, მაგრამუფრო დიდი და ავი,ნაღდმა შესცვალა თოფმამისი საბავშო თოფი,დიდმა შესცვალა ქარმამყუდრო ნიავთა ნავი.იქცა…
Read More » - პოეზია
გალაკტიონ ტაბიძე – როგორ არ იცით, თუ რა ძალაა
ციკლიდან „ეპოქა“ როგორ არ იცით, თუ რა ძალააშრომაში, მარად დაუთრგუნველი,კარგია შრომა ახალგაზრდული,თავგანწირული და უზრუნველი.იმედი კიდევ, ბევრი იმედი,გზა სხივოსანი მომავალისა,ეს სამუდამო…
Read More » - პოეზია
გალაკტიონ ტაბიძე – როგორ ებრძოდენ ზარებს ზარები
ეს მე ვარ, ქარი, ეს მე ვარ, ქარი,დავქრივარ ბარად, ვოცნებობ მზეზე…ერთმევა ფერი ყვითელ არეებს…მე დაჭრილი ვარ, როგორც აფთარი.აცივდა გარეთ, დაცავივდა…
Read More » - პოეზია
გალაკტიონ ტაბიძე – როგორც აჩრდილი
როგორც აჩრდილნი – დაღალულნი დავდივართ ქვეყნადდა არემარე, თვით ცის სივრცე მოსილა ბნელით.ცისა დასავალს გავცქერივართ… უკანასკნელადდღე იქ გაგვიქრა და ახალ დღეს…
Read More » - პოეზია
გალაკტიონ ტაბიძე – როგორც სატანა
ყური დამიგდე.. ყოფნის ზვირთებმაქარიშხლის ქარ-ცეცხლს გადამატანა..მე გამიტაცეს სევდიან ხმებმა…მე, პოეზიის ბნელი სატანა.ვით ქარიშხალი ყრუ უდაბნოშიდავქროდი ქვეყნად და სულთა თანასვმღეროდი და…
Read More » - პოეზია
გალაკტიონ ტაბიძე – როგორც სინათლე მოხეტიალე
როგორც სინათლე მოხეტიალე,გადივლის თვალწინ ოცნებათ გუნდი,მოჩვენებებში და სიზმარცხადშიჩაახვევს ფიქრებს ღამის ბინდბუნდი.ამ ბინდბუნდშიაც ნაზ ფრთაშეხებითსიცხადის შვილი, ტკბილ დღეთა კრება,როგორც სინათლე მოხეტიალე,ისე…
Read More »
