პოეზია

გალაკტიონ ტაბიძე რეინი

შეღამებულ ჟრუანტელით
და კოშმარულ ძილით
ვერ ძლეული – კვლავ ამაყი
ყოფნას ვხვდები დილით.

არის მხოლოდ სინამდვილე
რომ არა ვარ ბავში,
რომ რეინიც მიდუდუნებს,
გახვეული შავში.

Related Articles

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იქნება. სავალდებულო ველების მონიშვნის ნიშანი *

Back to top button