გალაკტიონ ტაბიძე

გამორჩეული ადამიანები

ნოდარ ტაბიძე გალაკტიონ ტაბიძეზე

“გალაკტიონი ისევ ცუდად იყო… 17 მარტს მითხრა: არა მგონია, ადგილი ჰქონდეთ, მაგრამ კარგს იზამ თუ გამომყვები საავადმყოფოშიო. მეც დავეთანხმე, ჩავაცვი…

Read More »
პოეზია

გალაკტიონ ტაბიძე ფოთლების შრიალი

ნელ შრიალით შლის ნიავი ჩაშავებულ შქერებს,აშრიალებს ალვის წვერებს შიშით შენაჩერებს:შორი შუქი შორ ჩასვლაში უცდის ალთა ფერებს,მშვენიერი ჰორიზონტი ტალღებს აჩანჩქერებს.ნელ შრიალით…

Read More »
პოეზია

გალაკტიონ ტაბიძე ფრაგმენტი

ციკლიდან „ეპოქა“ გაწოლილა მხარე ლეკისდა შრიალი ისმის ყანის,აქეთ შუბლი ყაზიბეგის,იქით მთები დაღესტანის.მიყვარს, როცა ხმას იძლევამოგრიალე ხევის წყალი,გველივით რომ შეუჭრიამოღუშული დარიალი.

Read More »
პოეზია

გალაკტიონ ტაბიძე ფრთხილად

ფრთხილად, ხელი არ შეახო ჩემს დაფარულ გულის ძგერას,გული იგი არ დაინდობს შენს უმანკო ბედისწერას!ფრთხილად, ფრთხილად! დაუკვირდი ჩემს ქცევას და თვალთა…

Read More »
პოეზია

გალაკტიონ ტაბიძე ფრთხილად და შიშით შევაღე კარი ..

ფრთხილად და შიშით შევაღე კარი,სადაც სცხოვრობდა მშვენიერება..მას უმღეროდა რუსთველის ქნარი,მას უმღეროდა ბანოვანთ კრება..იქ მოისმოდა გულ-შემზარავიბარათაშვილის ჰანგი მწუხარე…

Read More »
პოეზია

გალაკტიონ ტაბიძე ფრინველები ზღვას გაჰკივიან

შემოდგომის ცა. ფრინველებიზღვას გაჰკივიან.ზღვას გაჰკივიან ფრინველებიუცხოდ, უმწეოდ.რაც ცა უმზეოდ – დედამიწაცდღეს იგივეა…გემიც უშენოდ იგივეა –რაც ცა უმზეოდ. რა დიდებული, ძველებურიაივანია:აქ…

Read More »
პოეზია

გალაკტიონ ტაბიძე ქალავ!

გულო, ოცნებას მალავ!ცაო, ლურჯდება ზოლი!ვაჟი: – დაიცა, ქალავ!ქალი: – დაგიბრმა თოლი!შორით ბრუნდება წყალი,ნისლი იცრება მთაში. არა! – ჩურჩულებს ქალი.კარგი! –…

Read More »
პოეზია

გალაკტიონ ტაბიძე ქალაქი სიბნელეში

მე მოვდივარმკვდარი ქალაქისაკენ,მას ორად გაუპეს გული,არ ისმის სიმღერები,არ ისმის სიცილი,არვინ საუბრობს,არვინ მოძრაობს.ღამეა საშინელი, ღამეამართული, როგორც შავი დროშა.გრიგალი ძაღლივით ღრღნისქალაქის ქალას.

Read More »
პოეზია

გალაკტიონ ტაბიძე ქალაქი წყალზე

ქალაქი წყალზე,წარბშეყრილი და მრისხანება,როგორც ქალაქი,დრედნოუტიც ისე ჩუმია!მხოლოდ ნაპირას მოასკდება გამოქანებადა დაწყნარდება,თითქოს ლურჯი აბრეშუმია. ქანაობს გემი,მიჩვეული გრიგალით თრობას,ო,ეს დუმილი,დაყდნობილი ანძების თავზე,ამ…

Read More »
პოეზია

გალაკტიონ ტაბიძე ქალაქის გარედ ..

ციკლიდან „ეპოქა“ ქალაქის გარედ, რომ ძმაბიჭურად,ერთად ხელიხელ გადახვეულიკარს მოადგება ახალგაზრდობა,გესმის არღნების ხმა დამტვრეული.მათი იდუმალ ფიქრთა ნაყოფი,მათი ცხოვრება და მათი გული,შენთვის…

Read More »
Back to top button