პოეზია
-
გალაკტიონ ტაბიძე ქარი მოგონებათა
აგვისტო. თბილი სამხრეთის ქარიშენს ლაჟვარდოვან მანდილში ჰქროდა;ისმოდა შორი რაშო-და შოდადა კრიალებდა მზიანი დარი,როგორც ცოცნება უშორეს დროთა.თითქო ქალწულმა პირველად სცოდადა სინანულის…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე ქარი მღერის თავისუფალ ხეტიალს
მე გავიარე იდუმალი სამოთხის ახლო,თავს დამცქეროდა ღამის ტატნობი,გზა იყო ცვარით გადანადნობი,სული უბინო და უმოსახლო. ფიქრების გამო სხვისა და სხვისაქვეყნების ახალს…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე ქარმა ბუდიდან ყვავის ბახალა
ქარმა ბუდიდან ყვავის ბახალაზაფხულის ტყეებს გადაახალა.ისმოდა ხმები ახალ-ახალი,ტყე ტაძარივით იყო მაღალი. ველად ბალახი იყო კეცილი,როგორც სიმშვიდე და სარეცელი,ტიროდა მწარედ ყვავის…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე ქაჯები, ალები, ჭინკები
გაჰქრა ლანდების ქარი მრავალი:ხარხარით ტბიდან ამომავალი,ალი მომაღლო. ქაჯებს არ მალავს მსუბუქი ჯაგი,მგზავრებს არ უცდის სული ვერაგიმდინარის ახლო. ჭინკები მცირე ეშმაკის…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე ქარი არხევდა იტალიანურ შობის ხეს ტრიპოლისში
მოდის ახალი წელი,თოვლით მოსილი ღამე,მიწას ედება ცელი –ფანტასტიური რამე… ღამით ფერდობებს ფიქრისესხა ღვარი და თქეში,აწ პროპელლერი მიჰქრისდა დუმილია ტყეში. ამოზიდულო…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე ქარი ქანაობს ქნარად
ჭკნება ვარდები რგული,ქარი ქანაობს ქნარად,არ გამრთელდება გული?წყნარად, წარსულო, წყნარად.ცაზე ნელდება რული,ფერად ძოწ-აბრეშუმად –არ გამრთელდება გული?ჩუმად, წარსულო, ჩუმად.
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე ქარი ქრის ..
ქარი ქრის, ქარი ქრის, ქარი ქრისფოთლები მიჰქრიან ქარდაქარხეთა რიგს, ხეთა ჯარს რკალად ხრისსადა ხარ, სადა ხარ, სადა ხარ.ისევ წვიმს, ისევ…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე ქარით დატირებული
ქარით დატირებული, უნუგეშოდ შთენილი,მიფრინავდა ფოთოლი, ხიდან გადმოცვენილი.და სტიროდა მიდამო, იძრცვნებოდა ტყეები,და სცურავდნენ, სცურავდნენ ღრუბელთ სიშორეები შემდეგ თოვლი მოვიდა და, ვით…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე ქარის პირდაპირ
ის, რაიც წელთა სვლაში ჩაერთო,ის, რამაც ჩაჰკლა ყრმობის არია,ის მოღრუბლული სემინარია,ის დღე, უშუქო და უხავერდო,ის სევდიანი რხევა ჰაერთა,ის, რაც დაგვმართა…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე ქარიშხლის შემდეგ
სად კაეშანი ისევე მეფობს,სადაც კვლავ დარჩა ძველი იარა,იქ ქარიშხალმა გადაიარა,იქ ქარიშხალი მწარედ გმინავდა: ჰკვნესდა, ჰკიოდა და დაფრინავდაკიდითი-კიდე – ვით ბელზებელი.რა…
Read More »
