ლიტერატურა

  • შოთა ფირცხალაიშვილი

    შოთა ფირცხალაიშვილი – ლექსები

    გარდაცვლილი დიადების ტკივილს –საქართველო დღესაც მწარედ ითვლის.ვინ იგლოვებს უსასრულოდ ილიას?ხარხარს, დღესაც წააწყდები რიხიანს.ვინ მიუძღვნის ფიროსმანს კვლავ ლავაშებს?ვინ დაცინებს უმუშევარ ხაბაზებს?ან…

    Read More »
  • ერნესტ ჰემინგუეი

    ერნესტ ჰემინგუეი – ბანალური ამბავი

    თარგმანი ირაკლი კენჭოშვილისა მოკლედ, იგი ფორთოხალს ჭამდა და კურკებს ნელ-ნელა ისროდა. გარეთ თოვლჭყაპი იწყებოდა. ოთახას ელექტროღუმელი სრულიად არ ათბობდა. ის…

    Read More »
  • გიორგი ბუნდოვანი

    გიორგი ბუნდოვანი – ”პოეზია”

    გიორგი ბუნდოვანი – ”იყავი” როცა არა ხარ ფრინველი–ვერ იფრენ;როცა არა ხარ თევზი–წყალში ვერ ისუნთქებ;როცა არა ხარ ცხოველი–ჯუნგლებსა და ტყეებში ვერ…

    Read More »
  • გიორგი ბუნდოვანი

    გიორგი ბუნდოვანი – ”არტისტის აღსარება!”

    მთელი ჩემი შეგნებული ცხოვრება მხოლოდ ხელოვნებასა და კერძოდ ლიტერატურაში ვმოღვაწეობდი, ზოგადად არტში და ამჟამადაც! არასოდეს არ მიმიღია მონაწილეობა პოლიტიკურ ბატალიებში,…

    Read More »
  • გიორგი ბუნდოვანი

    ნატო ნიკოლეიშვილი – ”სანამ გიორგი ბუნდოვანი კოსმოსში გაფრინდებოდეს”

    მის ფილმების ციკლს „ანდენგრაუნდული მინი არტფილმები“ ჰქვია. „new art”–ში მისი ჩვენება დაგვიანებით დაიწყო. რეჟისორი მაყურებელს ელოდა. მაყურებელი არც ისე ბევრი…

    Read More »
  • გიორგი ბუნდოვანი

    გიორგი ბუნდოვანი: თბილისი პოეზიის მკვლელი ქალაქია

    ცხოვრება დასაფლავების შემდეგ. . . ერთი წლის წინ გიორგი კახიძემ (ბუნდოვანი), თავისი პოეზიის დასაფლავების ცერემონიალი მოაწყო. იყო ჭირისუფალი, „განსვენებულის“ ტახტი,…

    Read More »
  • გოდერძი ჩოხელი ვარდისფერი კაცი

    ფერისცვალება დღიდან მეორე კვირაზე, ყვითელი ფარდაგები გამოჰფინა შემოდგომამ. საზამთროდ აიწეწა ცხვარ-მეცხვარე. საჯიხვის წვერზე გამოჩნდა თოვლი და ნიკორა შუბლით ჩამოანათა შემოდგომის…

    Read More »
  • გოდერძი ჩოხელი ძვლების სევდა

    ვისაც კი ერთხელ მაინც, ზაფხულში ბურსაჭირის ფერდობი უნახავს, იმას თავისუფლად შეუძლია თქვას, რომ სამოთხე ნახა. შუა ფერდობზე მდინარე მოჰქუხს, მდინარის…

    Read More »
  • გოდერძი ჩოხელი ბებოს სალომე

    ობოლია ბებოს გოგო. დედ_ მამა აღარ ახსოვს. აღარ ახსოვს იმიტომ, რომ ჯერ ისევ აკვანში იწვა, როცა ისინი ამ ქვეყნიდან წავიდნენ…

    Read More »
  • გოდერძი ჩოხელი ენძელა

    გაზაფხულის მზის სხივმა თოვლიან “მზორეს” საკინძე ჩაუხსნა და შიგ ჩაუძვრა. გაღვიძებულმა მიწამ სიცოცხლე იგრძნო, ამოისუნთქა და ნეკნებს შორის აქა_ იქ…

    Read More »
Back to top button