ლიტერატურა

  • გალაკტიონ ტაბიძე – სამგლოვიარო ეტლების ფრენა

    გალაკტიონ ტაბიძე – სამგლოვიარო ეტლების ფრენა

    დემონიურად მიუძღვის ღამითსამგლოვიარო ეტლების ფრენას,ის დედამიწას აჩვენებს ამითჩაშავებულს და უსივრცო ენას.მაგრამ მრავალი დარდების გამო,მას დაავიწყდი შენ, პოეზია!მას ესიზმრება სულ სხვა…

    Read More »
  • გალაკტიონ ტაბიძე – სამი ღრუბელი

    გალაკტიონ ტაბიძე – სამი ღრუბელი

    მე არა ერთხელ მინახავს:რა ნაზად დაუჯგუფელი,ჩემს ეფემერებს ინახავსსამი ფერადი ღრუბელი.ღრუბელი ცაზე ენთებალაჟვარდი, ოქრორეული,ო, დროო! გამახსენდებაშენი გზა სიზმარეული.წითლად ელვარებს მეორე,მრისხანე ეფემერადი,ქარივით…

    Read More »
  • გალაკტიონ ტაბიძე – სადაც ეხლა ზვირთებს სძინავთ

    გალაკტიონ ტაბიძე – სადაც ეხლა ზვირთებს სძინავთ

    სადაც ეხლა ზვირთი ბზინავს,ქარის ისმის ქშენა,გადასული წლების წინათვქროდით მე და შენა. ეხლაც აქ ვარ, ძველისძველო,მდგარო დროთა ზემო,საყვარელზე საყვარელომოგონებავ ჩემო. სადაც…

    Read More »
  • გალაკტიონ ტაბიძე – სადღაც დარჩა, შორს, სტოკჰოლმი ..

    გალაკტიონ ტაბიძე – სადღაც დარჩა, შორს, სტოკჰოლმი ..

    სადღაც დარჩა, შორს, სტოკჰოლმი,მჭლე გლეხობა, ფიორდები.ისევ დავფიქრდები ხოლმე:ჩემს სამშობლოს ვერ ვშორდები. იქ თვლა არ აქვთ ამანათებს,სიუხვეა და სიმღერაცკოლმეურნის ოჯახს მატებსსიხალისეს…

    Read More »
  • გალაკტიონ ტაბიძე – სადღაც კი..

    გალაკტიონ ტაბიძე – სადღაც კი..

    სადღაც კი ჰყვავის ბროწეული,ნუში და ვაშლი,და პოეზიის არ იქნებაგადავიწყება.თუ მომეძალა მწუხარება –გიოტეს გავშლი,იქ მშვენიერი ერთი ლექსიასე იწყება:“შენ იცი მხარე, სად…

    Read More »
  • გალაკტიონ ტაბიძე – სადღაც მინახავს

    გალაკტიონ ტაბიძე – სადღაც მინახავს

    სადღაც მინახავს ქალის სახე კარგი და წრფელი,არ მშორდებოდა დღეა ბადრი, თუ ღამე ბნელი.ალერსის სიტყვებს ჩამჩურჩულებს ახლომდგომელი,მაგრამ მარადის დაფარული, მიუწვდომელი.ოჰ, დიდხანს,…

    Read More »
  • გალაკტიონ ტაბიძე სადღაც შრიალებს ჭაობი ჭყვიში ..

    გალაკტიონ ტაბიძე სადღაც შრიალებს ჭაობი ჭყვიში ..

    სადღაც შრიალებს ჭაობი ჭყვიში, შარასთან ორი ძველი ცაცხვია. ის ბევრი დარდი და ბევრი შიში, გადამტან გულთა ფერფლი აწყვია. ხსოვნაც არაა.…

    Read More »
  • ალბერ კამიუ – პირი და სარჩული

    ალბერ კამიუ – პირი და სარჩული

    (ფრანგულიდან თარგმნა – გიორგი ეკიზაშვილმა)   ქალი იყო უცნაური და მარტოსული. საიქიოს აჩრდილებთან მეგობრობდა, წამდაუწუმ მათ კინკლაობაში ერეოდა, კანტიკუნტად შემორჩენილ…

    Read More »
  • ავინიონელი ქალები - Les Demoiselles d'Avignon, 1907; Pablo Picasso

    გიორგი მაისურაძე – ხელოვნება, როგორც პათოლოგია და ბოროტება

    „Я люблю смотреть как умерают дети.“ ვლადიმირ მაიაკოვსკი XVIII საუკუნეში, საფრანგეთის რევოლუციამდე რამოდენიმე წლით ადრე გაჩნდა ლიტერატურული ჟანრი, რომელსაც „ლიბერტინული“…

    Read More »
  • თომას მანი – ხელოვანი და საზოგადოება

    თომას მანი – ხელოვანი და საზოგადოება

    ხელოვანი და საზოგადოება. – ჩემს თავს ვეკითხები, ნეტავ თუ იციან, – რა საჭოჭმანო თემის წინაშე ვარ დაყენებული. მე მგონი, ძალიანაც…

    Read More »
Back to top button