მტევნები სავსე მზის ალუბლებით
გულში რეკავენ სიცოცხლის ქარად,
მახარებს ჩემი თავისუფლება –
და სიყვარული მახარებს მარად.
გადავიარეთ მრისხანე ზღვები
ქარიშხალის და ზღვის მონობაში,
გატაცებები სხვები და სხვები
იფანტებიან მოგონებაში.
და მიიზიდენ მძლავრი გემები,
ვით ცხელ უდაბნოს ქვიშიან ველად,
სიზმრები, პალმა და აქლემები,
რაღაც მძიმედ და განუძრეველად.
