გალაკტიონ ტაბიძე – ისევ ტყეში

ნაძვებს სუნი ედება,
როგორც ნაზი ტკივილი,
აქ არ მოეხეტება
ქუჩის ჟივილ-ხივილი.

და განცდილი ლექსივით
ტყე არ გაიზიარებს,
ტანჯვით და რეფლექსიით
ჩაღრმავებულ იარებს.