გრიგოლ ორბელიანი

პოეზია

გრიგოლ ორბელიანი ჩემს დას ეფემიას

ჩემდა ნუგეშად, ჩემდა შვებად სასიხარულოდ,ლხენად გლახ გულის უდროოდა მწარ დამჭკნარისა,დაო სასურველ! ამა სოფელს შენ დამშთი მხოლოდ,და განმასვენე კვეთებათგან ბოროტ მხვედრისა!ცხოვრების…

Read More »
პოეზია

გრიგოლ ორბელიანი ჩემი ეპიტაფია

როს ვიყავ ცოცხალ, ვითა შენა, მკითხველო,მეცა მიყვარდა, მეც ვჰსტიროდი, ვილხენდი,და დაფიქრებით დავჰმზერდი საფლავებსა! მერგო რიგი, და აწ ჩემს საფლავს დაჰმზერ…

Read More »
პოეზია

გრიგოლ ორბელიანი ღამე

მთოვარე, აშიკთ მოწამე, სიამით ნათელს მოჰფენდა,ნიავი სუნნელთ ყვავილთგან ჰკრეფდა და ქროლით მოჰბერდა.ბულბულიც ბუჩქში ფარულად ვარდსა გალობით შეჰსტრფოდა,და მით გულს ცეცხლი…

Read More »
პოეზია

გრიგოლ ორბელიანი ფსალმუნი

ვინ აღვიდეს მაღალსა მას მთასა წმიდასა,სადა ჰგალობენ ანგელოზნი ღვთისა დიდებას?.. — სულითა წრფელი, მშვიდი გულით, ფიქრით განწმენდილ,ვის არ შეეხო ზაკვის…

Read More »
პოეზია

გრიგოლ ორბელიანი სო… ორ..

ვარდი ხარ? — არა!ზამბახი? — არა!მარამ, შენ ღაწვთზე აღყვავებულნი,არიან ორნივ შეზავებულნი!ნეტარ მას ბულბულს, ვინც შენს ვარდს, ზამბახსზედ დამღერს მარად, ვით…

Read More »
პოეზია

გრიგოლ ორბელიანი საღამო გამოსალმებისა

მზე ჩაესვენა: მის შუქი გამოსალმის ჟამს კავკასსა,თავსა ეხვევა ალერსით, ვით ქალი მამას მოხუცსა!ბუმბერაზ მთანი მდუმარედ ცათამდის აყუდებულნი,ჰსხედან, ვით დევნი, სპეტაკის…

Read More »
პოეზია

გრიგოლ ორბელიანი სალომეს ბეჟანა მკერვალის მაგიერ

სიხარულო, შვებავ, ლხინო,ახლისა აკვნის გუშაგნო!მზევ, შინ შემოდიო! თქვენ, სულსა აღნაგსა ახლად,დაჰფრინვეთ თვალ მოულულად!მზევ, შინ შემოდიო! მე მისსა მშობელ ვენერასდაუმღერ ტკბილსა…

Read More »
პოეზია

გრიგოლ ორბელიანი მუხამბაზი

ნუ მასმევ ღვინოს, — უღვინოდ ვარ მთვრალ შენის ეშხით, —თვარა მიმუხთლებს და წარმოჰსთქვამს ენა ყოველსა,ესდენ ხან კრძალვით დაფარულსა ღრმად ჩემსა…

Read More »
პოეზია

გრიგოლ ორბელიანი მუშა ბოქულაძე

რას მიყურებ აგრე გაკვირვებითა,ნუთუ სახე არ გინახავს მუშისა?მკერდი ღია, ოფლით გასვრილ, მტვრიანი,ფერით რკინა, კისერჩაჟანგებული,კაცი გულით, დაჩაგრული ბედითა,სიყრმიდანვე სიღარიბით დევნილი,ვის სიცოცხლე…

Read More »
პოეზია

გრიგოლ ორბელიანი ეკატერინა ჭა[ვჭავაძ]ისას

წინანდლის ვარდო,სულითა ტრედო,გულითა წმინდავ, ვით მთისა წყარო! ვითა ცისკარი,ხარ მოცინარი,რომე მხილველის გული ახარო. იმხიარულე,ვიდრე სიცოცხლეშენი მშვენივრებს, ვით ყვავილთ ჯაჭვი; ვიდრემდის…

Read More »
Back to top button