გრიგოლ აბაშიძე
- პოეზია
გრიგოლ აბაშიძე – არყოფნისაკენ!
არყოფნისაკენ! არყოფნისაკენ!ჩემს გასაფრენად ქრიან ქარები,გიჟურ ქროლვაში გაქრობას ვჩქარობ,უკვე გაშლილან იალქანები,არარსებულთანშესაერთებლადსულმოუთქმელად მივექანები, თავის სამშობლოს ვინც გაქცევია,თავს რით იმართლებს, ან რა კაცია,მაგრამ…
Read More » - პოეზია
გრიგოლ აბაშიძე – ფიქრები საქართველოს რუკაზე
შენს რუკას _ შენი ბრძოლების სარკეს,წეწდა და გლეჯდა ბედი წყეული,ძონძებს ჰგავს შენი მიწაწყლის თარგი,დაფლეთილია შენი სხეული, ბაღ-ვენახიანს, ციხე-ტაძრიანსშენს სამხრეთს ხურავს…
Read More » - პოეზია
გრიგოლ აბაშიძე – ნახანძრალ თბილისში
თბილისის ზეცას, ღრმას და უძიროს,გადაეფარა მწუხრის ზეწარი.სახლთა ამ ჩონჩხებს როგორ ვუცქირო!ამ უბედურ დღეს რად მოვესწარი! ნაცნობი ქუჩაც, გზაჯვარედინიც,თვალდათხრილია და შავად…
Read More » - ესე
გრიგოლ აბაშიძე – ქართული საბავშვო ლიტერატურის კლასიკა
ბავშვობა ადამიანის სიცოცხლის ულამაზესი და უბედნიერესი ხანაა. მაგრამ შეცდომაა ამ ბედნიერებად ბავშვის ვითომდა უზრუნველი ცხოვრების მიჩნევა. ბავშვების უდიდესმა უმრავლესობამ არ…
Read More »
