გალაკტიონ ტაბიძე

  • პოეზია

    გალაკტიონ ტაბიძე – წელიწადები წავლიან ძველნი

    დღეები ბრუნავს, ვით კამათელი,და ყვავილების არის მრავლობა.ჩემთვის დღესავით არის ნათელი,რას იტყვის ჩემზე შთამომავლობა. წელიწადები წავლიან ძველნი,შეიცვლებიან ქარით სიონი,როგორც ერთია ქვეყანა…

    Read More »
  • პოეზია
    გალაკტიონ ტაბიძე

    გალაკტიონ ტაბიძე – წელიწადის ნაზო დროო ..

    წელიწადის ნაზო დროო, ნაადრევო შემოდგომა,დაგშთენია ყავისფერი და ყვითელი ველის კვდომა.დაგშთენია ლალისფერი, ალვისფერი, დღე ცისფერი,ბალახის და ყვავილების საამური ძილისპირი.დაგჩენია ჩემი გულის…

    Read More »
  • პოეზია
    გალაკტიონ ტაბიძე

    გალაკტიონ ტაბიძე – წერილები კოშკიდან

    როგორ დაგწყევლი, როგორ დაგწყევლიჩემს წრფელ ძახილზე თუ ხმა არ გამე,არ შემიძლია ყოფნა უშენოდ,არ შემიძლია ვიფიქრო რამე. შენ რომ იცოდე იჭვის…

    Read More »
  • პოეზია
    გალაკტიონ ტაბიძე

    გალაკტიონ ტაბიძე – წერილი მეგობრებისადმი

    ო, როგორ მინდა, მეგობრებო, რომ თქვენთან ერთადმივიღო ჩვენთა წინაპართა ელვარე თასი,ბევრი რამ არის მათ გრძნობაში კეთილშობილი,მათი მხურვალე ოცნებებით, მსურს, ვიამაყო,მაგრამ…

    Read More »
  • პოეზია
    გალაკტიონ ტაბიძე

    გალაკტიონ ტაბიძე – წერილი სოფლიდან

    მომინდა თქვენი სპეტაკი ბინა:აქ სოფელია, წვიმა, რუტინა. შემოდგომაა. წვიმამ მოლიატყეთა მსუბუქი მელანხოლია. ზაფხულის დღეთა ის ქაფი ჰქრება,არის ცეცხლის ხმა და…

    Read More »
  • პოეზია
    გალაკტიონ ტაბიძე

    გალაკტიონ ტაბიძე – წერილიდან მისდამი

    როს დამვარდება ხელით სადავე,გაჰქრება სული და სისადავე,როს იმ ყვავილებს ცრემლებს ვათოვებ,გთხოვ: სასიკვდილოდ ნუ მიმატოვებ. როს გამიმეტებს ჩემი დიდებადა საქართველოს გაბედითება,როს…

    Read More »
  • პოეზია
    გალაკტიონ ტაბიძე

    გალაკტიონ ტაბიძე – წვეთი წვეთებზე გადადის ..

    ციკლიდან „ეპოქა“ წვეთი წვეთებზე გადადის,წვეთი წვეთებზე ირხევა,ერთ ადგილას სცემს მარადისდა ქვა შუაზე ირღვევა.ეს დაჟინების წყურვილთამარადისია განგება,როდესაც გული ძველისძველფიქრებით დაიჟანგება.სინათლეს უშვებს…

    Read More »
  • პოეზია
    გალაკტიონ ტაბიძე

    გალაკტიონ ტაბიძე – წვიმა და ოფლი ..

    წვიმა და ოფლი.რა მხარეები გიცდის სიბერის –მე მესიზმრება ჩემი სამშობლო –სამშობლო შავი ლიუციფერის –სამშობლო ძველი.გზა – დაფენილი მსხვერპლით, ცხედრებით,და სისხლით…

    Read More »
  • პოეზია
    გალაკტიონ ტაბიძე

    გალაკტიონ ტაბიძე – წიგნები – ზღვაა

    წიგნიც ყოველთვის ზღვა არის გრძნობის,ვარდთა ვარდობის, იათ – იობის,იქ სიფერადე ერთი ბარათის,ჟღერს სიდიადეს კაცობრიობის. ვითარ დიდია მისი ამაგი –მარად იგონებს…

    Read More »
  • პოეზია
    გალაკტიონ ტაბიძე

    გალაკტიონ ტაბიძე – წიგნის შესახებ

    რამდენი ქვეყნადწიგნი იცემაღირსი, რომ ეგდოსსანაგვის ბოლოდ.მე კი მეგონა,პატივისცემანიჭს და ღირსებასეკუთვნის მხოლოდ. ეს სასწაულივის არ სმენია:დასავლეთისასიყიდი პრესასდა იმის შემდეგ,როგორც გენია,მოევლინებიპოლდის, აგნესას.…

    Read More »
Back to top button