- პოეზია
გალაკტიონ ტაბიძე უდაბნო
სიყმაწვილეში მე ვჭკნებოდი, როგორც ფოთოლი,ობოლი ვიყავ მე მაშინაც, სულით ობოლი;ჟამი მიჰქროდა ახალი დღით განრინებული,არ მშვიდდებოდა ჩემში მაინც გული ვნებული.დღესაც მარტო…
Read More » - პოეზია
გალაკტიონ ტაბიძე უდიადესი თუ რაიმე მოვა ხმელეთზე
ციკლიდან „რევოლუციონური საქართველო“ ძვირფასი,უკანასკნელი და პირველი!რევოლუციას –არა კატასტროფას!არის კი რამე უფრო მძლავრიდა ჩამკირველი?არარა! არასდროს!თანდათან ძლიერდებიანყველა ქვეყნიური ხმები,მალე გამეფდება კოსმიურიგრიგალის თქმები.მაშინ…
Read More » - პოეზია
გალაკტიონ ტაბიძე უეცარი ქალაქი
იქ იშლებიან თეთრად ნაგებიობელისკების ნელი შვენება,იქ აიმართენ სხვა ქალაქები,მთებს რომ გველივით შეეშენება.ხელოვნურ ხეებს ქუჩა-ქარვასლა,რომ მიეფინოს, რბიან დღეები,ქარვების ჰქრება სიდარბაისლე,ქართ დაბერვის…
Read More » - ლიტერატურა
იყიდება რეპრესირებული ჯინსები თორმეტ მანეთად…
1983 წლის 12 ნოემბერი.. ამ თარიღის გახსენება დღესაც შიშისა და ძრწოლის შეგრძნებას იწვევს ქართულ საზოგადოებაში. დღემდე დიდი კითხვის ნიშანია ქართველებისათვის…
Read More » - მუსიკა
ნიკა წერეთელი & მამუკა ბერიკა – ანიდან ჰოემდე (2001)
world music, ethnic fusion, downtempo ტრეკლისტი: Maidani (6:02)Om Nama (5:50)Erekheli (5:21)Papaya (4:46)Achu-Achu (5:33)O (12:15)Golkonda (5:44)Anidan Hoemde (5:04)More (3:51)Mandala (Bonus) (5:00)…
Read More » - პოეზია
გალაკტიონ ტაბიძე უკანასკნელ დღეს
სად არ ვძებნიდით უკანასკნელ დღეს,დღეს სიცოცხლესთან დათხოვებისას…მაგრამ ბინდბუნდი ზეცას ფარავდადა შავი ნისლი ბურავდა მიწას… არსით არ სჩანდა ჩემი სიკვდილი,მწუხარე იყო…
Read More » - პოეზია
გალაკტიონ ტაბიძე უკანასკნელი დეპეშა
დეპეშას მოაქვს ცნობა მისი გარდაცვალების.გადაშლილ გაზეთს გრძნობს პირველი შთაბეჭდილება.რედაქციაში სიცივეა. „გარდაიცვალა!“ეს მეტის მეტად უეცარი იყო ამბავი –წინათგრძნობათა წინანდელი დენით ჩვენ…
Read More » - პოეზია
გალაკტიონ ტაბიძე უკანასკნელი დღე
ალერსიანი შემოდგომისდღე მევლება გარს,ნიავი მითხრობს უცვლელ ზღაპარს,სიკვდილის ზღაპარს.და ყვავილები თანაგრძნობითმეხვევიან გარსდა ფიქრი მიაქვს შორს ნიავქარს,სევდის ნიავქარს!ხვალ არ ვიქნები ქვეყანაზედა იმიტომ…
Read More » - პოეზია
გრიგოლ აბაშიძე – ნახანძრალ თბილისში
თბილისის ზეცას, ღრმას და უძიროს,გადაეფარა მწუხრის ზეწარი.სახლთა ამ ჩონჩხებს როგორ ვუცქირო!ამ უბედურ დღეს რად მოვესწარი! ნაცნობი ქუჩაც, გზაჯვარედინიც,თვალდათხრილია და შავად…
Read More » - პოეზია
გალაკტიონ ტაბიძე უკანასკნელი თანამგზავრი
გადაქცეული მწარე გრძნობებადუკანასკნელი თანამგზავრი მემშვიდობება.დავრჩები მარტო, სრულიად მარტო.ო, შემოდგომის გვიანო ვარდო,მემშვიდობება,მემშვიდობება –საღამო იგი, აღტაცების და დამშვიდების,უკანასკნელი თანამგზავრი ჩემი დიდების.
Read More »
