ამონარიდებისაკითხავი

თამაში ჭვავის ყანაში

უკრაინის გამარჯვების დღეებში, ამ 25 წლის თავზე, სულ მახსენდება ჯერომ სელინჯერის “თამაში ჭვავის ყანაში” ცნობილი ეპიზოდი, ჭვავის ყანაში მოთამაშე პატარა ბავშვებზე რომ წერს:

– იცი რა მინდა გავხდე? – ვუთხარი მე, – იცი რა? რა თქმა უნდა, ჩემს ნებაზე თუ მიმიშვეს და არაფერი ჯანდაბა არ გადამეღობა.

– რა? სთქვი. ოღონდ ნუ ილანძღები.

– ეს სიმღერა თუ გახსოვს – «ნეტა ვინმეს თუ დაიჭერ ჭვავის ყანაში»… მე მინდა რომ…

– «თუ დაიჭერ» კი არა, «ნეტა ვინმეს თუ შეხვდები ჭვავის ყანაში» – გამისწორა ფიბიმ. – ეს ლექსია. რობერტ ბერნსის ლექსი.

– მე კი მეგონა, «ვინმეს თუ დაიჭერ» იყო, – ვუთხარი ფიბის, – ერთი სიტყვით, თვალწინ მიდგას, როგორ თამაშობენ პატარა ქვეყნები პოლიტიკის დიდ ველზე, ჭვავის ყანაში. ასობით პატარა ქვეყანაა და თან არავინ ახლავთ – ესე იგი, დიდი არავინ ახლავთ – ჩემს მეტი. მე კიდე საშინელი ციცაბო კლდის პირას ვდგავარ, და რას ვაკეთებ – ამ პატარა ქვეყნებს ვიჭერ, რომ უფსკრულში არ გადაიჩეხონ. თუ გამორბის და წინ არ იყურება, არც იცის, რომ უფსკრულს უახლოვდება, უცებ გამოვვარდები და ხელს ვტაცებ. მთელი დღე მეტს არაფერს ვაკეთებ – ჩვენსავით პატარა ქვეყნებს ვიჭერ ჭვავის ყანაში. ვიცი, რომ სიგიჟეა, მაგრამ ეს მინდა, სხვა არაფერი. ისე მეც ვიცი, რომ სიგიჟეა.

თენგიზ ვერულავა

Facebook Notice for EU! You need to login to view and post FB Comments!

Source
https://burusi.wordpress.com

Related Articles

კომენტარის დამატება

Back to top button