ზოგადი განათლება
-
გალაკტიონ ტაბიძე – დაე, შეებას მკაცრად ჯარი ჯარს ..
ციკლიდან „ეპოქა“ დაე, შეებას მკაცრად ჯარი ჯარს,ვიცი, განანოთ ქცევა უცვლელი,სულყველამ იცის, რა გვირჩევნია,თბილი საწოლი თუ ბრძოლის ველი.ულტიმატუმი? ძალიან კარგი!უნდა დაინგრეს…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – დავასაფლავეთ
ნაზი ყვავილი ობოლ საფლავსა,ობლად მიგდებულს, კვლავ ამშვენებდა,გაზაფხულისა ნიავი ნელისურნელსა არეს მიმოაკმევდა.სიჩუმე იყო სასაფლაოზე,ეთერის სული აქა-იქ ჰქროდა,იცრემლებოდა ვარდი მდელოზედა გულ-საკლავად წყარო…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – დაიმახსოვნე დარიგება ჩემი, ოლია ..
დაიმახსოვნე დარიგება ჩემი, ოლია,არ დაგვიანდე სახლში მოსვლას, როგორც წუხელი,თორემ არ გარგებს ამის შემდეგ ოხვრა-წუხილი,მოსკოვში თურმე მშვენიერი ბავში გყოლია. მოსკოვი, ვენა…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – დაიღუპა ის ხომალდი
დაიღუპა ის ხომალდი დიდიხანია,ო, რამდენი მწუხარება ამიტანია.იგი აწ ჰქრის ზვირთთა შორის როგორც ჩვენებადა ღელვაში არ აქვს სული და მოსვენება.ხან აქ,…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – ვწერ ვინმე მესხი მელექსე
ვწერ ვინმე მესხი მელექსე,რაც კი მივლია მე გზებიჯერ ლექსი მწვავდა, მერე მზე,ჯერ მზე და მერე ლექსები. იყოს ნაკვეთი შაირი,როგორც ნასროლი…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – ზაზე
კვლავინდებურად ირხეოდენ ალვის ხეები,ცად ატყორცნილი ყინვის მთები ისხდენ მეფურად,კვლავინდებურად ჩურჩულებდენ ხშირი ტყეები,და ნაკადულიც ირწეოდა კვლავინდებურად.მხოლოდ ეს გული, ჩემი გული, ერთ…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – ზამთარი ძნელი
ზამთარი ძნელი, ყინვა ფიცხელი.გამწარებული სულის სიცხელე,ამაოდ ყინვის განგულებას გლოვს,გადაუღებლად თოვს.სახლები აივსო თოვლით,ქუჩები აივსო თოვლით,შუშაბანდს ცვივიან კეცები,სიცივისაგან დღე იკეცება.მოკლული ეცემა ფრინველი,მე…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – ზამთრის მოტივებიდან
ქვეყნად კვლავ მოდის დაფარულთა ფერთა ხსენება,მტრედისფერ გზებზე უთეთრესი გედით რხეული.იქ, სადაც მეფობს მისი ძილი და განსვენება,სიმაღლეების სიზმრებია ზამბახეული. თოვლზე უთეთრესს,…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – ზაჰესთან
წყალი ღრიალებს, არ შორდება ქაფი ბაგეზე,როგორც დაჭრილი და მძვინვარე გრძნობა ღამობის,მე ღამით ვნახე ალმოდებით მჩქეფი ზაჰესი,განათებული როგორც ღამე მარიამობის. ეს…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – ზევით ასწიეთ მზე, ზევით!
მზეს შევნატროდით, ვკვნესოდით,ცრემლს ვღვრიდით შუაღამისას.მხიარულება არ ჰქონდადაწყვეტილ სიმებს ჩანგისას.მზეს შევნატროდით, მზე გვსურდა,მზე ცხოველსხივებიანი –თავისუფალი, ძლიერი,ახალი, განგებიანი.მზეს შევნატროდით და ისიცგაბრწყინდა სასაფლაოზე,დისკო…
Read More »
