ზოგადი განათლება
-
გალაკტიონ ტაბიძე – ეხლა, ძვირფასო მოგონებავ ..
ეხლა, ძვირფასო მოგონებავ,გიამბო მინდა,გაგიზიარო ყოველივემინდა, გულახდით.ჩვენში როგორ რთავს გაზაფხულიქალაქს და მინდორს,თუ როგორ ბრწყინავს აღტაცებითდა შრომის ტახტით.მსოფლიო გლობუსს საგულეშითამამად ვიტევ,გული არა…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – ვიღაცა რეკავს ღამღამობით ზარს ..
ვიღაცა რეკავს ღამღამობით ზარსმაღალ მთებს იქით, უხმო ღელეში,ხმას უდარაჯებს სივრცე უკუნიდა დაუცხრომელ ბარის გუგუნი,სადღაც შორს, შორს მიაქვს მთების ქარსდა ფანტავს…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – ვუალისა და ვიოლჲეს შესახებ
ვენერა სარკესთან. ეგონა ფრაგონარსპალაცცო პიტტი და პერუჯი, ვენეტა.ფერები მიენდო მშვენიერ საგონარს,რომელსაც იძლევა ხმები მასსენეთა. გათავდა, განელდა, გაჩუმდა ზღაპარი!ოცნება! შენ წარსულს…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – ვოლტერის ძეგლთან
ცის კარები ენთება,დილა შუქმფინარია,მოხუცს გაახსენდებაძველისძველი არია.ქვეყნად ბევრი არ არის,ვინც ამ ბაღთან იწვალა,მწარე სუსხი ზამთარისსხივით გამოიცვალა.აქ ბავშვების თითებითბურთი გულებს ახურებსდა ვოლტერიც…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – თუნდაც მშიერი პოეზია ..
თუნდაც მშიერი პოეზია,თუნდაც ტიტველი,მუდამ იმარჯვებს, თუ ის არისმოუსყიდველი.მაგრამ N…ის პოეზიამდიდრად დიდგული –მაინც იმარჯვებს, თუმც ყალბიადა მოსყიდული.
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – თქვენ გართობდათ
თქვენ გართობდათ ზღვათა გული და სული,და თვალები გქონდათ მშვიდი, ზღვისფერი,მოლაჟვარდე, როგორც ლაფის-ლაზური,ლაჟვარდებთან იდგა ლიუციფერი;იგი გახდა მშვენიერი მაგიადა ოცნება შენი ამხანაგია.
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – თქვენი ბინა
მე თქვენი ბინა, შემოვაღებ თუ არა კარებს,დამხვდება, თითქო ვამარცხებდი სადღაცა დევებს;მარიგებს იგი, მიალერსებს, მკიცხავს, მამხნევებს,არავითარ გესლს და სინანულს არ გამაკარებს.…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – ი. ა.
ქალაქში, მტვერში წაიქცა ბავშვინუკრის თვალებით, თმით – მიმოზებით,და მწუხარების მალე ნიავშიმოფრინდნენ ლურჯი ანგელოზები. შეშლილი სახით კიოდა ქუჩა:შორს კი მზე დარჩა…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – იაგუნდა
იაგუნდა! რა რიგ მსურდა, რა რიგ მსურდა, იაგუნდა,რომ მგოსანი ვყოფილიყავ და მემღერა ჰანგი მუდამ.მაგრამ გულმა რა იცოდა, რომ ამ ცეცხლით…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – იალქნები
ნისლი იზრდება და შორიდან გემთ იალქნებითითქო ეხლავე ფიქრს უნდებიან,დაბრუნდებიან ისევ თუ ვერ დაბრუნდებიან,სადაა შორის გზა მისაგნები?
Read More »
