ზოგადი განათლება
-
გალაკტიონ ტაბიძე – ვეფხვი კასპიის პირად ..
ვეფხვი კასპიის პირად,ჟანგი წითელი ფერის.ელანდებოდა ხშირადსოფელს სიმკაცრე მტერის. აჰყვა მდინარეს მაღლა,სად შამბია და შქერი,ვეფხვმა არ იცის დაღლა,განვლო ღელე და ჩქერი.…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – ვის არ ახსოვს პატარა ..
ციკლიდან „რევოლუციონური საქართველო“ ვის არ ახსოვს პატარა,გაყინული უუძველესი სტამბები.მათ თვითმკვლელობით გაათავესთავიანთი სიცოცხლე.რადგან მათ ძარღვებში ფეთქდა წმინდაკონსერვატიული სისხლი, დაუმსახურებლად ამაყი.იგი, მართალია,…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – ვისთვის უნდა იხედებოდეს ვინმე ..
ციკლიდან „რევოლუციონური საქართველო“ ვისთვის უნდა იხედებოდეს ვინმედაუკმაყოფილებელი,მაგრამ დამორჩილებულითვალებით?რად უნდა გაიძახოდენ,რომ პოეტისთვისსაბრალო პოეტისათვისდღეს საქართველოშიადგილი არ არის?რად უნდა ოცნებობდენდაკარგული მიზნებითდაერთიმეორის მოწინააღმდეგეაზრებით?თქვენ გაიარეთქარიშხლიანი…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – ვისმენ დანატრულ ხმას
ალვა მწვერვალსა ხრისნაზი ტანივით სწორს,მთიდან ნიავი ჰქრისშორს, უბოლოოდ შორს. შევხვდით ისევე ჩვენ,გზით მიმავალი გზად,კვლავ მოგონებებს მფენ,მაგრამ არ ვიცი: რად? მზე…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – დანგრეული ტაძარი
„ვერღა აღმიგოს სიყვარულმა კვალად…“ნ. ბარათაშვილი წმიდათა წმიდას ვინ შეახო ხელი გრძნეული?ვინ შეარყია საფუძველი დიადის მცნების?წმიდა ტაძარი, აწ მოხრილი და დანგრეული,მუნცა…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – დარიალისა ვიწრო კლდეებში
დარიალისა ვიწრო კლდეებშითერგი მრისხანე, მახსოვს, ცრემლს ღვრიდა!მეც უნუგეშო და ძლიერ ხმებშიფიქრი უსაზღვრო კაეშანს მგვრიდა.სევდიანი და შუქმონავარდეცის უდაბნოში სცურავდა მთვარე,ბევრი ვიტირე,…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – დაუმეგობრდა
დაუმეგობრდა თვით ბუნებას ადამიანი,მას ქვეყანაზე უყვარს თარეში,რათა სასჯელი მიაყენოს სხვას შხამიანისიხარულში და სიმწუხარეში. იგი ყველაფერს უპასუხებს შურისძიებით,რისთვის აქვს კიდევ რაღაც…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – დაუძლეველი
ვერდაძლეული გზით შხამიანით,სიცხით, ჭაობით და ტრამალებით –მოდის მედგარი ადამიანიდა გული მისი ძგერს გამალებით.წინად სიმძიმედ მას თავზე აწვაამინდი მთების, ამინდი ზღვისა,მაგრამ…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – დაფიქრდი, როგორ შრომობენ სხვები!
როცა ღვინოში მწუხარებას ჰკლავ, ცხოვრება გაწვდის სავსე ფიალას,როს უიმედო ფიქრებით ავსებ თავის სიცოცხლის უკეთეს ძალას,დაფიქრდი, როგორ შრომობენ სხვანი, მრავალ შემხუთველ…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე – დაფნა
სურნელება ძველისძველიექსოვება ნიავებს,პოეზიის ლაჟვარდ ცრემლითსველი დაფნის ფოთოლი. და ოცნება მოგონებასიით მოაიავებს,როს მეომარს შუბლს უმშვენებსნელი დაფნის ფოთოლი. ნილოსის გველს უარესი,მისი შხამის…
Read More »
