ზოგადი განათლება
-
კიტა აბაშიძე, ცხოვრება და ხელოვნება
რა არის ხელოვნება? ცხოვრების გარეშე დგას იგი, ცხოვრების ზედმეტი ბარგია, მისი აუცილებელი და არსებითი ნაწილია, თუ მასზედ უმაღლესი და მისი…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე ტყე დაბურული
ტყე დაბურული, შავი, ზღაპრული,გარინდებულა ნაძვის სვეტები,მთების გამოჩნდა სილუეტებიგაფითრებული და დაზაფრული.ჰოი, არაგვო, მთაწმინდა, ზინდის!არის ძახილი ეფემერიდის.გარინდებული ნაძვის სვეტები,მთების გამოჩნდა სილუეტები.
Read More » -
ფრაგმენტი დავით კლდიაშვილის მოგონებებიდან “ჩემი ცხოვრების გზაზე”
…მოგვივიდა შეხნიერებული პოლკოვნიკი, ნამდვილი წარმომადგენელი იმ ჯურის ოფიცრობისა, რომელთ ეძახიან ”ღრმა ფეხოსნებს” (გლუბოკაია პეხოტა) – ეს ჯური იყო დამყარებული სასტიკ…
Read More » -
თავისუფლება – უფლება და პასუხისმგებლობა
ის, რაც დღეს ადამიანის (/ერის) ფუნდამენტურ და ხელშეუხებელ უფლებად ითვლება, ეს არის არსებობის, აზროვნებისა და სიტყვის, ასევე არჩევანის უფლებები და…
Read More » -
დულარდუხტის დახასიათება
– „„ვეფხისტყაოსნის“ შემოქმედის გენიალურობა ეპიზოდურ პერსონაჟთა ხატვაშიც ჩანს. მას შეუძლია ორიოდე სტრიქონით შექმნას დასამახსოვრებელი მხატვრული სახე-ხასიათი. გავიხსენოთ დულარდუხტი – ქაჯეთის…
Read More » -
ეპიზოდური პერსონაჟები „ვეფხისტყაოსანში“
– „რუსთაველის გენია, მისი იგავმიუწვდენელი ოსტატობა ჩანს არა მარტო მთავარი პერსონაჟების მხატვრული სახეების შექმნისას, არამედ ეპიზოდური სახეების ხატვისას. მას თითოეული…
Read More » -
ვარსქენის დახასიათება
– „საქართველოს ჭირთა ჭირი, შეიძლება ითქვას, ყველა უბედურების უმთავრესი სათავე რომ ქვეყნის კუთხეების სეპარატიზმი/განკერძოებულობა, დიდფეოდალთა მისწრაფებაა შეუზღუდავი ძალაუფლებისა და სიმდიდრისაკენ,…
Read More » -
ვაჭართა სახეები „ვეფხისტყაოსანში“
– „„ვეფხისტყაოსანში“ აისახა ვაჭართა საზოგადოება, მათი ქალაქ-სახელმწიფო- გულანშარო, მათი ცხოვრების წესი. გულანშარო – ყვავილების ქალაქია, კოხტა, ტურფა, ფერადი, უამრავი ბაღით…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე ტყემ წამიყვანა!
წამიყვანა ტყის ჯურღმულმა, ტყის სიმწვანემ წამიყვანა,გადმიშალა ხის რტოთა და ბალახების მწვანე ყანა…დაუბერა ნელმა სიომ, ვარდს მოჰპარა ცის მანანა,და რტოები, ხის…
Read More » -
გალაკტიონ ტაბიძე ტყეში
ზეფირს ფოთლებითკალთა ევსება,ზამბახს ოცნებითეალერსება: –„გამომყე, წამო!“ხარობს მიდამო.ზეფირს ქნარი აქვს,დაუგდე ყური,დაგწვავს, მოგხიბლავსჰანგი ველური,დაგძლევს ექსტაზი…ციური, ნაზი.ეოლ, მთა-ბარინუ შეაწუხე…ტყეს ტალღა ჩქარიდაჰკარ, დაჰქუხე!ზვირთი დასძარი…
Read More »
