მოგონებები

ვახტანგ ღლონტი – ზოგჯერ თქმა სჯობს არათქმასა (დასასრული)

კი არ ვწერ,უბრალოდ ვიშორებ ამ სტრიქონებს.ერთი სული მაქვს ბოლომდე გავიდე და მერე სამუდამოდ დავივიწყო ეს ყველაფერი.მძულს ყოველივე ის(სიტყვა იქნება თუ…

სრულად ნახვა »

ვახტანგ ღლონტი – ზოგჯერ თქმა სჯობს არათქმასა (ნაწილი მეოთხე)

უნდა გავაგრძელო…გავაგრძელო, სიზიფესავით, ციდან მოსჯილი ლოდების თრევა მთის მწვერვალისკენ…რამდენჯერაც ავიტანე,იმდენჯერვე უკან დაგორდა.ერთხელაც,მომიყოლებს ქვეშ და მეც დავისვენებ და სხვებიც,თუმცაამჯერად ეს სხვები…

სრულად ნახვა »

ვახტანგ ღლონტი – ზოგჯერ თქმა სჯობს არათქმასა (ნაწილი მესამე)

ეს მეგობრები იყვნენ – თანაკურსელთაგან (ყოველთვის და ამ საქმეშიც ძალიან აქტიური ლევან ქამადაძე,რამინ ბახტაძე ( წესიერების განსახიერება),თანამერხელი – სულიკო ანთაძე,რომელიც…

სრულად ნახვა »

ვახტანგ ღლონტი – ზოგჯერ თქმა სჯობს არათქმასა (ნაწილი მეორე)

ცხოვრებაში იმდენი რამე ვნახე, მეგონა გაოცებას გადავეჩვიე…მაგრამ,სადა ხარ თურმე …კიდევ ერთხელ, სახტად დამტოვა ,,ფრაგმენტული მოგონების” იმპერატიულმა ტონმა -,,არაერთხელ, ასკაციან დარბაზში…

სრულად ნახვა »

ვახტანგ ღლონტი – ზოგჯერ თქმა სჯობს არათქმასა

მუდამ ვერიდებოდი ადამიანების გულისტკენას,ალბათ,ამიტომაა 38 წლის განმავლობაში ,მიუხედავად ახლო მეგობრების დაჟინებული თხოვნისა, ბოლომდე არ ვამბობდი სათქმელს,მეგონა ისედაც თვალსაჩინო იყო ყველასთვის…

სრულად ნახვა »
Back to top button