პოეზია

ალექსანდრე ჭავჭავაძე – ჰხამს ტრფიალსა საყვარელი

ჰხამს ტრფიალსა საყვარელი სულად ედგეს, მით ჰსცოცხლებდეს, მოშორებას ვერა ჰსთმობდეს, ღაწვთა მისთვის დაილებდეს; გულს სურვილი ეგზნებოდეს, ჭირთა ყოლე მითა ჰსძლებდეს,…

სრულად ნახვა »

გალაკტიონ ტაბიძე – ჩვენ აზია ვართ

ჩვენ აზია ვართ, ღარიბი ვართ, მაგრამ ევროპახშირად გვაგონებს მწარე სიტყვას: პატიოსნება!არა, ჩვენ არ ვართ არავის წინ პატიოსანი,პატიოსანი არის მხოლოდ ევროპის…

სრულად ნახვა »

მუხრან მაჭავარიანი – ძელი ულპოლველი

რუსთველს ბადალი ვერსად ვუპოვე: პოემა მისი ძელს ჰგავს ულპოლველს! კიდობანი რომ იყო ნოესი, ამ ხისა იყო, უსათნოესი! იმ კიდობანმა, ვით…

სრულად ნახვა »

ჰომეროსი – ქება მეთხუთმეტე. განდევნა ხომალდებიდან

გადაირბინეს სანგარი და განვლეს ძელყორე,ბევრიც დაკარგეს განგმირული დანაელთ მიერდა მაშინ შედგნენ თვის ეტლებთან შიშით ფერმკრთალნიდა მთრთოლვარენი. ამ დროს ადგა იდაზე…

სრულად ნახვა »

ჰომეროსი – ქება მეთექვსმეტე. პატროკლეა

ასე იბრძოდნენ ბაგირმტკიცე ხომალდებისთვის, როცა პატროკლე ლაშქართ მწყემს პელიდს ეწვია. მხურვალე ცრემლი დასდიოდა, როგორც მთის ნაკადს კლდის ნაპრალიდან მოსჩქეფს ხოლმე…

სრულად ნახვა »

ჯორჯ ბაირონი – ჰგოდებდეთ

ჰოი, ჰგოდებდეთ, — ბაბილონისასდაჰქვითინებენ მდინარისპირებს,ვისი ტაძრებიც გაუდაბურდა,ვისი სამშობლოც აწ — სიზმარია,შეგინებული და დამსხვრეულიიუდეველთა ქნარი იტირეთ,სადაც უფალი მათი მკვიდრობდა,უღმერთოები ბინად არიან!სად…

სრულად ნახვა »

ალექსანდრე აბაშელი – ნიკო ლორთქიფანიძე

ხშირად მგონია, რომ მე მასთან შეხვედრას ველი,რადგან არ სჯერა გულს, რომ იგი ბნელს მიეფარა.ვინც ისე ნათლად დაგვანახა ქვეყანა ძველი,თითქო წარსულის…

სრულად ნახვა »

პაოლო იაშვილი – ნიკო ლორთქიფანიძე

ხარ მოელვარე ვით სატევარი,ემორჩილები მზეს და იადონს,მომეცი ნება, როგორც მწევარი,ლექსი გაჩუქო ბუნებით ბატონს. გაგიძნელდება ქვეყნის დანდობა,მაგრამ ხარ მუდამ კეთილშობილი.მიმონებს შენი…

სრულად ნახვა »

ვაჟა-ფშაველა – რამ შემქმნა ადამიანად?

რატომ არ მოვედ წვიმადა,რომ ვყოფილიყავი მუდამაღრუბელთ გულ-მკერდის მძივადა,მიწაზე გადმოსაგდებადცვარად ან თოვლად ცივადა?არ გამწირავდა პატრონიასე ოხრად და ტივლადა! ცაშივე ამიტაცებდა,თან მატარებდა…

სრულად ნახვა »

შოთა ნიშნიანიძე ამ ქუჩის ბოლოს

ამ ქუჩის ბოლოს,ამ ქუჩის ბოლოს, ორი მოხუცი ცხოვრობს,მათი სახლ-კარი მარტოობისგან დამსგავსებია სოროს.ცაში ღრუბლებად გადაიშლება, ქვეყნის ოთხივე კიდეს,რაც უფიქრიათ, რაც წაუკითხავთ,…

სრულად ნახვა »
Back to top button
Close
Close