ნოველა

ჩარლზ ბუკოვსკი – მკვლელები

ჰარი საწყობიდან გამოვიდა და ალემედას ქუჩაზე მიდიოდა, ბარ პედროში ხუთ ცენტიანი ყავის დასალევად. ადრიანი დილა იყო, მაგრამ კარგად ახსოვდა, ბარი…

სრულად ნახვა »

ფიოდორ დოსტოევსკი – თვინიერი

თავი პირველიIვინ ვიყავი მე და ვინ იყო იგი…სანამ აქ მყავს, კიდევ რა მიშავს: მალიმალ მივალ და დავხედავ მაინც, მაგრამ ხვალ…

სრულად ნახვა »

არდაშელ თაქთირიძე – გიდი

ყოფილი კურსელები – ზურა და თენგო, ქუჩაში რომ შეხვდნენ, ძლივს იცნეს ერთმანეთი. ზურას ცოლი ახლდა, ახალი დაოჯახებული იყო და ერთ-ერთ…

სრულად ნახვა »

არდაშელ თაქთირიძე – ნახევარქათამა

– კლასში შემოვა, არავის შეხედავს, მისკენ წამოვა, მის გვერდით დაჯდება, თვითონ გადაიწევა და ლოყაზე აკოცებს, თან – სიგიჟემდე მომენატრე, მიყვარხარო!…

სრულად ნახვა »

არდაშელ თაქთირიძე – ორეული

თითქოს უბრალო ამბავი იყო, მაგრამ ისე ჩარჩა გონებაში, რომ გაიღვიძა, დაწერის სურვილმა არ მოასვენა, კომიუტერს მიუჯდა და კლავიატურაზე პირველი ასო…

სრულად ნახვა »

არდაშელ თაქთირიძე – მეკვლე

– შემოვდგი ფეხი,გწყალობდეთ ღმერთი,ფეხი ჩემი,კვალი ამგელოზისა!***– ეს საიდანღა გამოტყვრა, ნეტა ვინ გამოიძახა?– მამაჩემის ხელწერაა, მაგან იცის ასეთი ფოკუსები, ისევ მეოცე…

სრულად ნახვა »

არდაშელ თაქთირიძე – პირველი თოვლი

ერთი, ორი, სამი, ჭრაჭ-ჭრუჭ, ჭრაჭ-ჭრუჭ, ჭრაჭუნებს ფეხქვეშ პირველი თოვლი. ექვსი, შვიდი, რვა… დედას ახალ წელს მიულოცავს, ჩაეხუტება, ხელებს შემოხვევს, მკერდზე…

სრულად ნახვა »

არდაშელ თაქთირიძე – შარი

ზაფხულობით, ბორჯომის რაიონის სოფელ რველში როცა ვისვენებ, მე და ძმები – ლერი და გოგიტა, ხშირად ჩავდივართ მტკვარზე სათევზაოდ. ერთხელაც, ჩავსხედით…

სრულად ნახვა »

არდაშელ თაქთირიძე – ბაგირი

თვალები დახუჭა და მარჯვენა ფეხი ბაგირზე შედგა. მკლავები გაშალა, სიმძიმე მარჯვენა ფეხზე გადაიტანა. ცოტა ხანს შეყოვნდა, თითქოს ბაგირის სიმტკიცეს ამოწმებსო.…

სრულად ნახვა »

არდაშელ თაქთირიძე – სათამაშო

– მე შენ გეტყვი, მილიონებს დაგვიტოვებდა, კოდიც არ ვიცით, რომ გავაღოთო! – წაიბუზღუნა რძალმა და კარადის თაროზე შედგმულ სეიფს მტვრის…

სრულად ნახვა »
Back to top button